Lancering Vrouwe Fortuna in Hotel Pulitzer

 

 

Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, 8 juli 2006

Door Prof.dr. J. van Glijn

In mijn jeugd, de jaren ’40 en ’50 van de vorige eeuw, werd onder volwassenen alleen fluisterend gesproken over bekenden bij wie ‘de K’ was vastgesteld. Die mengeling van vrees en geheimzinnigheid is gelukkig aan het verdwijnen. Deels is dat het gevolg van toenemende mogelijkheden om kanker te behandelen, deels van de toenemende openheid die in ons land is ontstaan. Toch blijft het onderwerp beladen, omdat de diagnose kanker nu eenmaal verbonden is met de mogelijkheid van een naderende dood. Voor patiënten en hun naasten brengt dat verdriet met zich mee en voor de buitenwacht vaak een zekere gêne.

De onverbloemde verhalen van 25 ‘bekende Nederlanders’ (3 Belgen meegerekend) zijn bedoeld om de overgebleven barrières te helpen slechten. Overigens had ik niet meer dan 9 namen eerder gehoord; dat was geen verrassing, want ook op mijn spreekuur kan ik vaak niet meepraten over mediapersoonlijkheden. Maar in de tekst komen de personen goed tot leven, ondersteund door mooi belichte portretten (van Marleen Daniëls), onveranderlijk getooid met een glimlach. Bij ongeveer een derde is niet de patiënt zelf aan het woord, maar een ouder of een nabestaande.

Vanwege recente eigen ervaringen heb ik met graagte gelezen hoe anderen zijn omgegaan met de diagnose kanker, de nasleep en de onzekere prognose. Er is veel herkenbaar: het belang van familie (tevoren vaak achtergesteld bij het werk), het relativeren van zelfmedelijden door het besef dat er ook kinderen zijn met kanker, de voldoening waarmee velen terugzien op het leven tot dan toe en de behoefte om zoveel mogelijk aan het gewone leven deel te nemen en het niet alsmaar over de ziekte te hebben. Ook komt onvermijdelijk de medische zorg aan bod: chirurgen die meestal géén botteriken zijn en niet te vergeten de o zo belangrijke rol van verpleegkundigen. Een heel klein minpuntje is het gemis van een corrector voor de medische termen (zo is het ‘glioom’, niet ‘glucoom’).

Het valt te hopen dat ook veel thans gezonde lezers belangstelling voor dit boek zullen hebben, al was het maar omdat de samenstellers alle opbrengsten hebben bestemd voor KWF Kankerbestrijding.

 

Journaliste Willemijn van Benthem kreeg een aantal jaren geleden te horen dat haar moeder kanker had. Na negen maanden van chemokuren en slecht-nieuwsgesprekken overleed haar moeder aan de ziekte. Na het overlijden kwam

Van Benthem op het idee een boek te maken waarin bekende Nederlanders vertellen hoe het is om met kanker geconfronteerd te worden. In een van de vijfentwintig interviews vertelt Laura Fygi over het gevecht voor haar inmiddels achtjarige dochter die tot twee keer toe een hersentumor bleek te hebben. Verder

komen onder andere Sylvia Kristel, Eric Nordholt en Rudi van Dantzig aan het woord over de strijd met hun eigen kanker. Het boek ‘Bekend met kanker’ is bedoeld voor

mensen die ervaringen willen lezen van hoe anderen zijn omgegaan met de ziekte. Het unieke van dit boek is dat het een vrijwilligersproject betreft. De schrijfster zelf, fotografe Marleen Daniëls en uitgeverij Archipel hebben er allemaal belangeloos aan meegewerkt. De opbrengsten van het boek kunnen daarom in hun geheel gaan naar KWF Kankerbestrijding. ‘Bekend met kanker’, inmiddels bijna uitverkocht,

bracht tot nu toe ruim veertigduizend euro op. Van Benthem zelf is verrast door die opbrengst: “Het is fijn dat ik zo een bijdrage kan leveren aan meer financiële middelen voor onderzoek naar kanker. Misschien hoeven daardoor in de

toekomst minder mensen te sterven. Maar ik vind het wel zo fijn te horen dat mensen echt steun hebben aan mijn boek.” Zelf kan ze door alle interviews de dood van haar moeder beter relativeren. Maar het verdriet is er nog. “Ik zal mijn moeder altijd blijven missen.”